پرواز قاصدک
چتر برای چه؟ خیال که خیس نمی شود
"هجرانی" جهان را بنگر سراسر که به رختِ رخوتِ خوابِ خرابِ خود از خویش بیگانه است. و ما را بنگر بیدار که هُشیواران ِ غم ِ خویشیم. خشم آگین و پرخاشگر از اندوه ِ تلخ ِ خویش پاس داری می کنیم، نگه بان عبوس ِ رنج خویشیم تا از قاب ِ سیاه ِ وظیفه ای که بر گِرد ِ آن کشیده ایم خطا نکند. و جهان را بنگر جهان را در رخوت ِ معصومانه ی خوابش که از خویش چه بیگانه است! ** ماه می گذرد در انتها ی مدار سردش. ما مانده ایم و روز نمی آید. (ترانه های کوچک غربت- احمد شاملو) احمد محمود را با ترجمه ی کتاب "آدم زنده" * شناختم... آنقدر دقیق و نکته بین ترجمه کرده بود که وقتی می خواندم لذت میبردم ، قشنگی کتاب "آدم زنده" یک طرف و ترجمه ی شیرین و به یاد ماندنی احمد محمود طرفی دیگر...آنقدر پیش رفته بود که حتی اشکالات نویسنده را هم گرفته بود و در پی نوشت توضیح داده بود که چه باید کجا بود و چه نباید... اما افسوس که او را هم از دست داده ایم و من تا امسال نمی دانستم که مزارش در امام زاده طاهر مهرشهر کرج است... در همین نزدیکی ها... وچه غریب زیستند و غریب ماندند... *آدم زنده: ممدوح بن عاطل ابونزال/به ترجمه احمد محمود نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند به یاد قیصر امین پور که حرف آخر عشق شروع نام اوست... هوا اینجا غریب است و گمانم غربتی باشد دلم تنگ است و دلتنگی گمانم قیمتی باشد زهرا.م باد می دود / کوه استوار می دود / هرچه ساده هرچه سخت می دود
کرم خاکی از میان خاک / بی صدا می دود عرفان نظر آهاری
من اینجا تنها نشستم... و تو انگار که نمی دانی چه قدر دلتنگی ام زیاد است... حداقل در رویا هایم پرسه بزن. من از تبار درد و غم مسافرم به سوی تو وکوله بار خسته ام از آن همه سکوت تو غبار راه خستگی نشسته رو ی شانه ام ومثل سالیانیست به سوی تو روانه ام کجاست آشیان تو که من پر از شکایتم در این سکوت و بی کسی اسیر دست ماتمم "زهرا منصف"
مردم صدای آمدنت را شنیده اند
زیباتر از همیشه شده آستان تو
آقا! چقدر ریسه برایت کشیده اند
بهار می دود /
رود بی قرار می دود / ابر می دود / درخت می دود
پیچکی شکسته با عصا / می دود
سنگریزه ای بدون دست و پا / می دود
می دود ولی چرا ؟ می دود ولی به مقصد کجا ؟
غنچه های نوجوان / درخت های پیر
آسمان سرفراز و خاک سربه زیر
روزهای زود و سالهای دیر
هرچه بود و هرچه می شود / هرچه رفت و هرچه می رود
می دود به سمت پس کجاست ؟ کو ؟
می دود به پای جستجو
می دود به های و می دود به هو
می دود فقط به سوی او
| Design By : Night Skin |
دختری از جنس احساس که کلبه ای برای اهالی احساس می سازد.
زندگی چون کودکی تنهاست:
ساده وغمناک!،
اشک سردی همچون مروارید
میدود در جام چشمانش،
میچکد بر خاک،
سادگی در چهره اش پیداست!
گاه یک لبخند
میدمد در آسمان گونه هایش گرم،
می شکوفد در بنا گوشش
غنچه آزرم.
گاه ابر تیره اندوه
بر جبینش میکشد دامن
سر فرو می آورد نا شاد،
چون نهالی نرمو نازک تن
در گذار باد
زندگی زیباست:
ساده و مغموم،
چون غزالی در کنار چشمه ای،در خلوت جنگل
مانده از دیدار جفت گمشده محروم
دیده اش از انتظاری جاودان لبریز
در بهاری سرد
مرغ زیبایی نشسته شادمان بر شاخه اندوه
سادگی افتاده همچون شبنمی از دیده مهتاب
در سکون حیرتی خاموش
بر عقیق بوته اعجاب
زندگی چون کودکی تنهاست:
ساده وغمناک،
زندگی زیباست
